CDT test: wat uw waarde zegt over alcoholgebruik

Transferrine is het eiwit dat ijzer door uw bloed vervoert. Aan dat eiwit zitten normaal twee koolhydraatketens. Een afbraakproduct van alcohol verstoort de aanhechting daarvan. Zo ontstaat koolhydraatdeficiënt transferrine CDT.

Het lab rapporteert de uitslag als percentage van het totale transferrine. Dat percentage stijgt naarmate iemand meer drinkt. Het gaat om alcoholgebruik over een periode van weken, niet om gisteren.

De waarde komt pas omhoog na minimaal een week fors drinken. In de literatuur ligt dat punt rond vijftig tot tachtig gram alcohol per dag. Dat zijn ruwweg vijf tot acht glazen per dag. Eén standaardglas telt in Nederland voor tien gram alcohol.

De Nederlandse richtlijn over alcoholmisbruik en rijgeschiktheid noemt twee getallen. De bovengrens van het normale referentie-interval is 1,7%. Het afkappunt voor de beoordeling is 2,0%.

Boven 2,0% is chronisch overmatig alcoholgebruik waarschijnlijk. Tussen 1,7% en 2,0% ligt een grijs gebied. De meetonzekerheid bedraagt 0,3 procentpunt. Een verhoogde CDT waarde vlak boven die grens vraagt dus om herhaling.

Deze getallen horen bij de CDT-IFCC methode. Sommige labs werken met CDT HPLC. Leg uitslagen van twee methoden daarom nooit naast elkaar.

Het CBR kan een onderzoek naar uw rijgeschiktheid opleggen. Dat gebeurt vaak nadat een rijbewijs is ingevorderd. Bij dat onderzoek hoort bloedonderzoek naar alcoholmisbruik.

De richtlijn wijst CDT aan als de meest geschikte parameter daarvoor. Gamma-GT staat op de tweede plaats. MCV, ASAT en ALAT zijn er in 2020 uit gehaald. Die bleken te weinig onderscheidend.

Let op: een test die u zelf bestelt is geen CBR-keuring. Het CBR wijst zelf aan wie het onderzoek uitvoert. Onze uitslag telt daar niet mee en vervangt die keuring niet.

Wat u er wel mee kunt, is uw eigen waarde volgen. Sommige mensen doen dat tijdens een periode van geheelonthouding op de lange termijn. U weet dan waar u staat.

Deze bepaling past bij een vraag over een patroon, niet over gisteravond.

Overweeg hem als u wilt weten hoe uw gebruik van de afgelopen weken meetbaar uitpakt. Of als u een periode van onthouding volgt en de daling wilt zien.

Stopt u met drinken, dan zakt de waarde meestal in twee tot drie weken terug naar normaal. Wie langere tijd zwaar dronk, heeft daar vaak meer weken voor nodig. Bij onthouding daalt het CDT dus, maar niet bij iedereen even snel.

Wilt u weten of gisteravond nog meetbaar is? Dan past een EtG-test beter.

De test is specifiek, maar niet onfeilbaar. De richtlijn noemt een specificiteit van 91 tot 96 procent. De sensitiviteit ligt lager, tussen 36 en 51 procent.

Dat betekent twee dingen. Een verhoogde uitslag heeft meestal echt met alcohol te maken. Maar een normale uitslag sluit zwaar drinken niet uit.

Andere verklaringen zijn zeldzaam. Denk aan een erfelijke afwijking in de suikeraanhechting van eiwitten, CDG genoemd. Ook zwangerschap, ijzergebrek en leverziekte kunnen de meting verstoren. Bij vrouwen en bij overgewicht is de bepaling minder gevoelig.

Voor deze bepaling is bloed uit een ader nodig. De afname gebeurt bij een aangesloten prikpunt bij u in de buurt. U hoeft niet nuchter te zijn en een verwijzing is niet nodig.

De afname zelf duurt een paar minuten. U krijgt het percentage CDT terug, met het normale bereik erbij.